[crosspostuje na pl.sci.fizykę, bo tam jest temat pokrewny, FUT:
pl.sci.kosmos]
Witam,
"Adam Przybyla" <adam@rybnik.pl> wrote in message
news:h70986$c99$1@polsl.pl...
>>>> Najszybciej to chyba pojawi sie jakis
>>>> sloneczny zaglowiec.
>>>
>>> Ale to nie do wynoszenia przez atmosferę.
>>> Może skośna wieża z tunelem próżniowym wys. 20 km i działem
>>> magnetycznym?
>>> Albo krótsza lufa, ale zawieszona na balonach?
>>
>> Trudno manewrowac tym - wystrzeliwalaby na stala inklinacje i w dodatku
>> dawala strasznego kopa przy odpale :)
> ... hmm, ale np. paliwo wytrzyma;-) Ludzi mozna poslac "klasa biznesowa",
> a elektronike "klasa turystyczna";-) Z powazaniem
No tak, dla w miarę przyzwoitego 10g (dla sprzętu, niekoniecznie ludzi)
potrzeba 300 km rury.
To może inaczej:
1. Bierzemy duży kamol jako przeciwwagę. Możemy go np. wyrąbać z Księżyca.
2. Instalujemy na nim jakieś powolne, tanie źródło napędu, np żagle, albo
elektrownię jądrową z silnikiem jonowym.
3. Sprowadzamy na orbitę np. 250 km - niech to trwa choćby lata.
4. Montujemy na tym wciągarkę z kilkuset kilometrami mocnej, elastycznej
liny i małym, napędzanym rakietowo haczykiem.
5. Ładunek użyteczny wynosimy samolotem na 20 km i czekamy na haczyk.
6. Haczyk na końcu liny wypuszczamy tak, żeby wyprzedził trochę kamol i
zdążył zwolnić do prędkości samolotu.
7. Łapiemy ładunek na haczyk, najlepiej w momencie, w którym znajdzie się
pod kamolem.
8. Popuszczamy linę, żeby nie szarpnęło na więcej niż te 3-4g i
wykorzystujemy pęd kamola do rozpędzania ładunku (geometrycznie to tak
wygląda, że początkowo składowa pozioma jest niewielka, a potem rośnie coraz
bardziej - korzystnie z punktu widzenia przyspieszania).
9. Puszczamy ładunek, wciągamy linę, rozpędzamy kamol do prędkości
wyjściowej, czekamy na następny ładunek.
Skojarzenia z trebuszem jak najbardziej na miejscu...
Pozdrawiam,
Jakub Wróblewski
