Nella pisze:

W wielkim skrócie, na podstawie M. Kubiaka "Gwiazdy i materia
międzygwiazdowa" miałem postudiować w ten łyk-end ale nic z tego nie
wyszło, zatem szczegóły (ze sznureczkami) zapewne za tydzień dopiero:

Gwiazda o początkowej M > 10Ms pali się bardzo spokojnie, po wyczerpaniu
wodoru w jądrze nie następuje błysk helowy a po wyczerpaniu helu tzw.
błysk węglowy, tylko spokojnie tworzy coraz cięższe pierwiastki aż do
żelaza włącznie a potem, gdy paliwa jądrowego braknie grawitacja robi
swoje i gwiazda się kurczy (Beetlejuice ;-) zdaje się pasować), wtedy
ciśnienie podnosi temperaturę w centrum. Po niedługim czasie następuje
ciekawe zjawisko, które ze szczegółami opiszę za tydzień a teraz tylko
powiem, że skutkiem tego dostajemy duże bum. To jedno.

Nic nie wyczytałem o jakichkolwiek błyskach poprzedzających wybuch SN
typu II. Co nie znaczy że ich nie ma ofkosz. To drugie.

Nawet jeżeli zostanie przekroczona
http://pl.wikipedia.org/wiki/Granica_Tolmana-Oppenheimera-Volkoffa
dla materii neutronowej to jeszcze zostaje co najmniej jedna (a może i
dwie) granice do pokonania na drodze do CD: granica TOV dla materii
kwarkowej i druga, hipotetyczna, dla gwiazdy preonowej (o ile kwarki
mają strukturę wewnętrzną). To trzecie.

Rzut oka na Sieć pokazuje, że minimalna masa gwiazdy produkującej CD po
wybuchu wynosi od 20 do 40 Ms. Betelgeuse wydaje się być więc nieco
poniżej tej granicy. Chyba. To czwarte.


A nie czytałaś czasem o zjawiskach na powierzchni białego karła ssącego
czerwonego olbrzyma?